O Πολωνός ιππέας – Antonio Munoz Molina

Ακόμα με αναστατώνει η απεριόριστη έκταση της λήθης, το μέγεθος όλων όσων αγνόησα, όχι αυτή τη φορά σχετικά με τους άλλους, τους ζωντανούς και τους νεκρούς, αλλά σχετικά με τον ίδιο μου τον εαυτό, σχετικά με το πρόσωπό μου και τη φωνή μου στο μακρινό παρελθόν, τις τελευταίες μέρες του πρώτου μισού της ζωής μου, όταν θεωρούσα τον εαυτό μου φοβισμένο και παράτολμο, ατενίζοντας βασανιστικά ένα επίπλαστο μέλλον, εκμηδενισμένο πια και αυτό. Τώρα όμως αντιμετωπίζω με επιφύλαξη το προνόμιο να επινοώ αναμνήσεις που θα έπρεπε να μου ανήκουν, μα που δεν μπόρεσα να αποκτήσω ή να διαφυλάξω, τυφλωμένος από το σφάλμα, από την αδεξιότητα, από την απειρία, από τη σαρωτική βούληση μιας δυστυχίας που έβρισκε δικαιολογίες και στήριζε την ευφάνταστη σαγήνη του πάθους.

Εκδόσεις Καστανιώτη