Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων – Jean-Michel Guenassia

Είτε για τις εκατοντάδες παρτίδες σκακιού, που τις είχε απομνημονεύσει σε κάθε τους κίνηση και τον έκαναν τρομερό αντίπαλο είτε για την περιπέτειά του με τη Μιλέν, που τη θυμόταν στην παραμικρή της λεπτομέρεια, όλοι θαύμαζαν και ζήλευαν τον Λεονίντ για την εκπληκτική μνήμη του. Μόνο που αυτή ήταν και η αιτία της δυστυχίας του. Καλύτερα να ήταν σαν εμάς, να θυμόταν δυο τρεις παρτίδες όλες κι όλες, να μην είχε κρατήσει παρά μονάχα τις φωτεινές στιγμές της ερωτικής του ζωής. Η λήθη μάς τρομάζει. Όμως, η μνήμη είναι η αιτία των δεινών μας. Μόνο με τη λήθη ζούμε ευτυχείς. Ο μεγαλύτερος εχθρός της ευτυχίας είναι η μνήμη. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ξεχνούν. Αυτή η θλιβερή ιστορία εξηγεί γιατί ο Λεονίντ ήταν ο μόνος παριζιάνος ταξιτζής που αρνιόταν να μεταφέρει πελάτη στο αεροδρόμιο του Ορλύ. Παρόλο που ήταν καλή κούρσα. Είχαν περάσει 10 χρόνια και εκείνος εξακολουθούσε να αρνείται. Θα έλεγες ότι φοβόταν κάποια δυσάρεστη συνάντηση.