Τρυποκάρυδος Μια απίθανη ιστορία αγάπης – Tom Robbins

Όταν χάνεται το μυστήριο της σχέσης, χάνεται και ο έρωτας. Πιο απλό δε γίνεται. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι ο έρωτας που έχει σημασία για μας, αλλά το Περισσóτερα

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ – Oscar Wilde

Αλλά ακόμη και ο πιο γενναίος ανάμεσά μας φοβάται τον ίδιο του τον εαυτό. Ο αυτοακρωτηριασμός των αγρίων επιβιώνει τραγικά στην αυταπάρνηση που φθείρει τις ζωές μας. Τιμωρούμαστε για τις Περισσóτερα

ΥΓ. – Μανόλης Αναγνωστάκης

Μιλούσε συνεχώς με παρενθέσεις και αποσιωπητικά,
σαν τυφλός που βάδιζε σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο έπιπλα.

Κι ήξερες πως όλα αυτά αργά ή γρήγορα θα τελειώσουν.

(Γηράσκω αεί αναθεωρών)

Να βλέπεις τα ίδια πράγματα να γίνονται και να Περισσóτερα

Sapiens Μια σύντομη ιστορία του ανθρώπου – Yuval Noah Harari

Όπως είχε πει ο Νίτσε, αν έχεις ένα γιατί για να ζεις, μπορείς να αντέξεις σχεδόν κάθε πώς. Μια ζωή χωρίς νόημα είναι μια τρομαχτική δοκιμασία όσο άνετη και αν είναι.

Μολονότι οι άνθρωποι όλων των πολιτισμών και εποχών ένιωθαν τα ίδια είδη απόλαυσης και Περισσóτερα

Πινελιά – Βέρα Φραντζή

Είμαστε η γενιά που όταν παύσει να υπάρχει, κανείς δεν θα ξεσύρει τίποτα από αυτά που έγραφε, δημιούργησε, έπλασε. Ό,τι κάνουμε εν ζωή. Οι επόμενοι θα είναι καλύτεροι, πιο πολύπλοκοι, πιο απλοί. Οι κλασικοί θα παραμείνουν οι ίδιοι. Είμαστε ένα πήδημα με Περισσóτερα

Το πρόσωπο της θλίψης – Εύη Νικολοπούλου

Το πρόσωπο της θλίψης, δεν θα το βρεις σε κλισέ και στερεοτυπικές εικόνες.
Δεν θα το βρεις σε ανθρώπους τσακισμένους, αφρόντιστους και άπλυτους.
Δεν θα το βρεις σε άδεια βλέμματα και ατενίσματα στο κενό.
Σε αγέλαστα, σκυθρωπά πρόσωπα, σε ξεσπάσματα και σε μεγάλες φουρτούνες.
Δεν θα το αποκαλύψεις Περισσóτερα

Μόνο ο αέρας ακουγόταν – Ευγενία Μπογιάνου

Ο Σπύρος – μισητό όνομα, δεν ήθελε να το θυμάται- την εγκατέλειψε ύστερα από δέκα χρόνια, τα καλύτερα της ζωής της. Ερωτεύτηκε, έτσι της είπε, και μάλιστα ορθά κοφτά, χωρίς σούξου μούξου. Με θηριώδη ειλικρίνεια –ένα μνημείο εγωισμού- της πέταξε Περισσóτερα

Υπαρξιστής – Δήμητρα Παπακωνσταντοπούλου

Τρέχαμε μαζί πολλά απογεύματα του χειμώνα σε κάτι πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις της κακιάς ώρας, που ποτέ κανείς δε διαμαρτυρόταν για το ότι δεν υπήρχε φωτισμός τη νύχτα ή φρεάτια στις πλημμύρες ή φύλακες γενικότερα. Το μόνο που μπορούσα να δω με ευκρίνεια ήταν Περισσóτερα

Κυνικοί εραστές – Ανδρέας Μήτσου

Έρχεται, μπορώ να ορκιστώ πως έρχεται μια ώρα που τα βλέπεις όλα γύρω σου. Δε χάνεις τίποτα. Κοιτάζεις απλά και διακρίνεις, χωρίς να το επιδιώκεις, και τις πιο απίθανες λεπτομέρειες. Δεν υπάρχει, αλήθεια, τίποτα πιο βασανιστικό. Ούτε σε απασχολεί τότε αν Περισσóτερα