Βραδιάζει – Μαρία Σκαμπαρδώνη

Βραδιάζει και απόψε.
Οι δρόμοι αδειάζουν, είναι η ώρα της μέθης του ύπνου.
Ώρα να μείνει η ψυχή μου γυμνή, τώρα όλα σιωπούν.
Εαυτέ μου μην κρύβεσαι άλλο πια, φανερώσου.

Βραδιάζει και απόψε.
Λίγα αυτοκίνητα, σπάνια περνούν στους δρόμους.
Στο δρόμο κανείς δε περπατεί.
Ποιος την ψυχή μου που πονάει άραγε θα δει;

Βραδιάζει και απόψε.
Στη μέθη του ύπνου όλοι έχουν ζαλιστεί.
Μόνο εγώ είμαι ξύπνια,
Πάλι μου λείπεις εσύ…

Κοιτάζω ψηλά τα αστέρια-
Πόσο μικρή είμαι άραγε!
Όλοι οι σεβντάδες και οι πίκρες
Χάνονται μεμιάς.

Φαντάσματα αποκτούν σώμα
Τύψεις και λόγια ανείπωτα με κυνηγούν.
Λόγια που είπα ή δεν είπα
Τις ώρες που οι άλλοι δε θα τα δουν.

Βραδιάζει.
Με εσένα πάλι ξενυχτώ.
Τη θύμησή σου μόνο
Έχω και στη μνήμη μου κρατώ.

Βραδιάζει.
Ποιος με βλέπει ,κανείς.
Τώρα θα κλάψω για σένα,
δε φοβάμαι μήπως με δεις.

Τα μέσα μου σπαράζουν
Ακόμα μία μέρα μακριά σου
Θα έδινα τα πάντα
Αυτό το βράδυ να ήμουν κοντά σου.

Βραδιάζει.
Τα μάτια μου κλείνουν.
Δεν αντέχουν άλλο ανοιχτά,
Ποθούν την ώρα εκείνη που στον ύπνο θα σε δουν.

Βραδιάζει…

Κράτα το