Ρενέ Στυλιαρά – Χιόνι

Τόσα άλλα να το δεχτώ
Αλλά το χιόνι γιατί;
Γιατί να σε θυμίζει;
Είναι μάλλον που λιώνει κι αυτό
και το χάνω ακριβώς μόλις το αγγίξω
κι αφήνει πάντα αυτή την υγρή αίσθηση στα δάχτυλά μου
να ψιθυρίζει πως υπήρχε κάτι εκεί
που για μια στιγμή άντεξε να μείνει, μόνο
κι ύστερα, χάθηκε
Όπως χάνεσαι κι εσύ
κάθε φορά που ερχόμαστε πιο κοντά
κάθε φορά που αναπόφευκτα πέφτεις πάνω μου
κάθε φορά που το χέρι μου απλώνω για να σε πιάσω
να σε αγγίξω, να σε ζήσω για λίγο
γι’ αυτό το λίγο που διαρκείς

Εκδόσεις Γαβριηλίδη

Φωτογραφία: Barbara Friedman

Creative Commons