Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή – Philip Roth

Ήταν νύχτες που δεν μπορούσα να κοιμηθώ.  “Γιατί δεν φεύγει;”  έλεγα στην Ντόρις.  “Γιατί δεν μπορεί να φύγει;”  Και ξέρεις τι μου απαντούσε η Ντόρις;  “Επειδή είναι σαν όλους τους άλλους – αντιλαμβάνεστε τα πράγματα μόνο εκ των υστέρων. Εσύ γιατί δεν φεύγεις από μένα;  Όλα αυτά τα ανθρώπινα που δυσκολεύουν τον καθένα να είναι με οποιονδήποτε άλλον – αυτά δεν τα ‘χουμε και μεις; Έχουμε καβγάδες. Έχουμε διαφωνίες. Έχουμε ό,τι έχουν όλοι – κάτι το ασήμαντο από δω, κάτι το ασήμαντο από εκεί, τις ασήμαντες προσβολές που συσσωρεύονται, τους ασήμαντους πειρασμούς που συσσωρεύονται. Δεν σου περνάει από το μυαλό πως ξέρω ότι υπάρχουν γυναίκες που σε βρίσκουν ελκυστικό; Καθηγήτριες στο σχολείο, γυναίκες στο σωματείο, γυναίκες που βρίσκουν πάρα πολύ ελκυστικό τον άντρα μου; Δεν σου περνάει από το μυαλό πως ξέρω ότι πέρασες μια χρονιά, τότε που γύρισες από τον πόλεμο, που δεν ήξερες γιατί ήσουν ακόμα μαζί μου, που αναρωτιόσουν καθημερινά: ‘Γιατί δεν την εγκαταλείπω;’ Αλλά δεν με εγκατέλειψες. Γιατί κατά κανόνα οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν. Όλοι είναι απογοητευμένοι, αλλά κατά κανόνα αυτό που κάνουν οι άνθρωποι είναι να μην εγκαταλείπουν. Ειδικά οι άνθρωποι που τους εγκατέλειψαν άλλοι, όπως εσύ και ο αδερφός σου. Όποιος περάσει ό,τι περάσατε εσείς οι δύο έχει σε μεγάλη εκτίμηση τη σταθερότητα. Μπορεί και να την υπερεκτιμά. Το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κόψεις το δεσμό της ζωής σου και να φύγεις. Οι άνθρωπο κάνουν χίλιους δυο συμβιβασμούς για να προσαρμοστούν ακόμα και στην πιο παθολογική συμπεριφορά.  Γιατί ένας άντρας του τύπου του συνδέεται συναισθηματικά με μια γυναίκα του τύπου της; Για τον συνηθισμένο λόγο: τα κουσούρια τους ταιριάζουν.

Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ