Όνειρο μέσα σ’ όνειρο – Edgar Allan Poe

Το υστερνό μου φίλημα στο μέτωπό σου πάρε!
Και άφησέ μου, αγάπη μου, δυο λόγια να σου πω,
Αλήθεια λες σαν όνειρο πως διάβηκε η ζωή μου
Χωρίς κανένα ατέλειωτο και ξέμακρο σκοπό;
Μ’ αν η ελπίδα πέταξε σε μέρα ή σε νύχτα,
Και την εσκέπασε βουνό της δυστυχιάς μεγάλο,
Σου φαίνεται πως έχασα το πιο λίγο, καλή μου,
Αφού η ζωή ‘ ναι όνειρο, κρυμμένο μέσα σ’ άλλο;

Στέκομαι σ’ άγρια ακρογιαλιά που δέρνει την το κύμα
Κι άμμους χρυσούς στα χέρια μου σφιχτά σφιχτά κρατάω
Τί λίγοι! Και πως φεύγουνε απ’ τα κλειστά μου χέρια
Ενώ εγώ σε δάκρυα ολόπικρα ξεσπάω …
Θεέ μου! Είν’ αδύνατο να σώσω μόνο ένα
Από το κύμα που κυλά με θόρυβο μεγάλο;
Ειν’ όλα όσα βλέπουμε σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο
Ένα όνειρο ατέλειωτο κρυμμένο μέσα σ’ άλλο;
ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ
EDGAR ALLAN POE
Επιλογή: ΑΛΕΞΗΣ ΖΗΡΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

Φωτογραφία: UNIGAR