Πάλι απ’ την αρχή – Tomas

Το κορμί του δεν συσπάται όπως παλιά
Και η θλίψη έχει βάλει γιορτινά
Μες στον ύπνο του τα όνειρα μισά
Δεν το δέχεται να ζει μόνο σ’ αυτά

Δύο χείλη ψάχνει, γιατρειά
Μα το βλέμμα του προδίδει ότι η μπιλιά
Χρόνια τώρα τριγυρνάει στα διπλανά
και το πάθος του λιμνάζει στα ρηχά

Εισιτήριο βγαλμένο από καιρό
Πάντα για τον λάθος προορισμό
Ώρες ατελείωτες με σκέψεις
Πόσο πια τον εγωισμό του να μαζέψει

Την κατάληξη την ήξερε καλά
Το ‘χε ζήσει, το ‘χε νιώσει και παλιά
Πριν χαράξει τα βλέφαρα ανοίγουν και ξυπνάει
Και απορεί, θυμώνει και ξεσπάει, χαμογελάει

Άλλη μια μέρα δίχως γέλια ξεκινάει
Βαδίζει αργά και σιγοτραγουδάει,
Στα μάτια πια κανέναν δεν κοιτάει
Απογοήτευση στο αίμα του κυλάει

Μια απάντηση πρέπει σύντομα να δώσει
Πριν το κορμί του σπάσει και διπλώσει
Την παρτίδα αυτή αν θέλει να τη σώσει
ή πάλι απ την αρχή στον έρωτα θα ενδώσει