Η βραδύτητα – Milan Kundera

Διακόπτει τον έρωτα στο περίπτερο, βγαίνει μαζί με τον ιππότη, βαδίζει πάλι μαζί του, κάθεται στον πάγκο στη μέση του γρασιδιού, ξαναρχίζει τη συζήτηση, και κατόπιν τον οδηγεί στον πύργο, σ’ ένα μυστικό δωμάτιο που συνορεύει με το διαμέρισμά της. Το είχε μεταποιήσει, άλλοτε, ο σύζυγος σε μαγεμένο ναό του έρωτα. Στο κατώφλι, ο ιππότης μένει εμβρόντητος: οι καθρέφτες που καλύπτουν όλους τους τοίχους πολλαπλασιάζουν το είδωλό τους, έτσι που ξαφνικά βλέπει μία ατέλειωτη κουστωδία από ζευγάρια να φιλιούνται γύρω τους. Δεν κάνουν όμως έρωτα εκεί. Η μαντάμ ντε Τ., σαν να ήθελε να εμποδίσει μια τρομερή ισχυρή έκρηξη των αισθήσεων και για να παρατείνει όσο γίνεται περισσότερο το χρόνο του ερεθισμού, τον παρασύρει στο συνεχόμενο δωμάτιο, μια σπηλιά βυθισμένη στο σκοτάδι, γεμάτη μαξιλάρια. Μόνο εκεί κάνουν έρωτα, αργά και επί πολύ, ως τα χαράματα.

Εκδόσεις Εστία

Φωτογραφία: SurFeRGiRL30

Creative Commons