Η σοφία του ηλίθιου – Παύλος Κουτρουμπάς

«- Ορίστε που έγινε και καλλιτέχνης, πέρα από φιλόσοφος ο Γιάννης μας! Και πότε σκοπεύεις να τη διοχετεύσεις την ενέργειά σου μέγιστε διδάσκαλε; ρώτησε περιπαιχτικά ο Δημήτρης.
– «Καιρόν Πρόσμενε» δίδασκαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, εξήγησε το ίδιο ατάραχα ο Γιαννιός.
– Πολλή προσμονή, όμως, ρε φίλε, συνέχισε να τον πειράζει ο Δημήτρης που άπλωσε το χέρι και σκούντησε με νόημα τη Μάιρα. Έσκυψε και της ψιθύρισε στο αυτί: «Μάιρα, κάνε το ψυχικό να σωθούμε όλοι μας!» Εκείνη κατέβαλε τεράστια προσπάθεια να μη σκάσει στα γέλια, δαγκώνοντας τα χείλη της και κατένευσε χαμογελώντας.
– Δεν περιμένω να με καταλάβετε. Είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι. Συνεχίστε απλά τη ζωή σας, ανάλογα το μυαλό που κουβαλάτε. Το σίγουρο είναι ότι θα με βρείτε μπροστά σας. Αν δεν μπορείτε να τιθασεύσετε τα ένστικτά σας, είστε καταδικασμένοι να ανέχεστε τους εξευτελισμούς, τις ταπεινώσεις, τους αφόρητους συντρόφους που αφού τα δίνετε όλα για να τους κατακτήσετε, σε λίγο πασχίζετε με κάθε τρόπο να τους απομακρύνετε από τη ζωή σας. Και επιπλέον, χάνετε μια περιουσία την οποία θα μπορούσατε να την ξοδέψετε εκεί που σας αρέσει.»

Εκδόσεις Γαβριηλίδης