Ένας καλός γιος – Pascal Bruckner

Πίεζα τον εαυτό μου να τηλεφωνώ καθημερινά για να μαθαίνω νέα του. Η αστάθεια στα αισθηματικά μου τον έκανε να απορεί. Του εξηγούσα πως, όπως και πολλοί άλλοι, ταλαντευόμουν ανάμεσα στην ανάγκη μου να είμαι ασφαλής και την ανάγκη μου να είμαι ελεύθερος· όταν ήμουν μόνος, αποζητούσα ένα ταίρι, κι όταν το έβρισκα, ένιωθα ασφυξία, σαν να με είχαν κλείσει πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Με τα πολλά, είχα συνηθίσει τις μεταπτώσεις μου κι είχα πάψει να θέλω να απαλλαγώ από αυτές, βρίσκοντας σε τούτη την αναποφασιστικότητα τη γοητεία μιας πιθανής λύσης. Ως το τέλος, θα παραμείνω σε αναζήτηση μιας ιδανικής κατάστασης, κάπου ανάμεσα στη μοναχική ζωή και τη συμβίωση.

Εκδόσεις Πατάκη.