Ατέλειες – Μαρίτα Ντώνα

Μέσα στους δρόμους της υπακοής θα υποτάξω το εγώ μου.
Θα γίνω δέσμια των ακραίων θέλω σου.

Μιας ώρας λιμάνι θα γίνω να αράξεις το πλοίο σου.
Να το ξεκουράσεις από τις φουρτούνες.

Θα σε κοιτώ στα μάτια ώσπου να μου ανοίξεις την καρδιά σου.
Μιλιά δεν θα βγάλω ούτε στιγμή από τα χείλη μου.
Θα αδημονούν να τα φιλήσεις, μα πρώτα θα σ’ ακούω να μιλάς.
Θέλω να μου πεις γι’ αυτά που σε έκαναν να χαρείς
και για εκείνα που σε έκαναν να κλειστείς στον εαυτό σου.

Ύστερα θα σε παρακαλέσω να δω κάτω από τα ρούχα την καρδιάς σου.
Θα σου σκίσω το δέρμα για να χωθώ μέσα σου.
Γυμνός στις σκέψεις και στο σώμα.
Ένα κορμί αληθινό γεμάτο ερωτικές ατέλειες
που θα ζήλευε ο κάθε ψεύτικος τέλειος εαυτός.

Η φύση σου έδωσε ατέλειες
για να κάνει εμένα να θέλω να τις γλείφω και να τις φιλώ.

Φωτογραφία: RETARDE

Creative Commons